Dlatego też należy uważać szybkość podstawową dla serpentyn V = 30 km/godz za szybkość najmniejszą dopuszczalną, a szybkości V = 25 i 20 km/godz za szybkości wyjątkowe. Odległość między końcem łuku pomocniczego jednej serpentyny i początkiem łuku pomocniczego serpentyny następnej powinna być jak największa. Według przepisów ZSRR nie może ona być mniejsza niż: dla dróg klasy III – 300 m IV – 200 m V-l 00 m Prof. A. K. Birula podaje następującą charakterystykę ruchu pojazdów samochodowych po serpentynie. Przy małych promieniach łuku zasadniczego i szerokiej jezdni krawędź wewnętrzna jezdni jest znacznie krótsza niż krawędź zewnętrzna i dlatego jej pochylenie podłużne jest większe niż pochylenie niwelety w osi drogi. Warunki widoczności dla kierowcy przy ruchu po stronie wewnętrznej są znacznie gorsze. Z tego powodu ruch w obu kierunkach odbywa się przeważnie po stronie zewnętrznej jezdni, co obniża warunki bezpieczeństwa ruchu. Zjazdy na serpentynach w okresach zimowych są niebezpieczne ze względu na śliskość, zwłaszcza dla autobusów i dłuższych pojazdów. W celu polepszenia warunków przejazdu zaleca się stosowanie zmniejszenia pochylenia podłużnego niwelety w obrębie serpentyny, przy czym za długość serpentyny przyjmuje się odległość końców zewnętrznych łuków pomocniczych. Szczególnym przypadkiem serpentyn są tzw. zakola zwrotne, stosowane do przejazdu samochodów z minimalną szybkością, lecz przy zachowaniu najmniejszych możliwych promieni łuków poziomych. [więcej w: warsztat samochodowy szczecin, Warsztat samochodowy Wrocław, foteliki dla dzieci ]