Dopuszczalną wielkość wzrostu przyspieszenia siły odśrodkowej dla transportu kolejowego przyjmuje się k = 0,3 – 0,6 m/sek. Dla dróg samochodowych wielkość tę przyjmuje się w granicach k = 0,5 – 1,0 m/sek jest to oparte na doświadczeniach poczynionych przy eksploatacji dróg przeznaczonych do ruchu szybkiego, przy czym dla dróg publicznych, przeznaczonych również do ruchu mieszanego, za najbardziej odpowiednią należy uznać wielkość: k = 0,6 m/sek. Przyspieszenie siły odśrodkowej dla ruchu po krzywej przejściowej wynosi a = V2. Ze zmniejszeniem się promienia krzywej przejściowej przyspieszenie to wzrasta, osiągając maksimum dla początku łuku kołowego. Najbardziej racjonalnym kształtem krzywej przejściowej jest klotoida, jednak. ze względu na niedokładność spełnienia założonych warunków przejazdu przez krzywą przejściową, a przede wszystkim: a) równomierności obrotu kierownicy przez kierowcę b) utrzymania przez koło samochodu linii krzywej przejściowej bez odchyłek c) równości nawierzchni drogi. Z powodzeniem można stosować inne krzywe, a mianowicie a) lemniskatę b) parabolę kubiczną c) sinusoidę d) krzywą koszową, złożoną z kilku łuków kołowych o różnych promieniach. Długości krzywych przejściowych dla k = 0,6 m/sek, dostosowane do różnych szybkości i promieni łuków według przepisów polskich, odczytujemy z tablicy umieszczonej w pracy autora pt. Studia i pomiary drogowe. [więcej w: Warsztat samochodowy Wrocław, warsztat samochodowy, lustra magazynowe ]