Pozioma składowa XP oporu czołowego gąsienicy i reakcja podłoża x k dają w sumie wypadkową (XR•XP), skierowaną zgodnie z kierunkiem ruchu ciągnika, zwaną siłą pędzącą. Wielkość tej siły nie zależy od kąta nachylenia napędowego i czołowego odcinka gąsienicy. Moc przekazywana ciągnikowi wskutek poślizgu gąsienic (V < VI) jest równa (x k — XP) V (teoretycznie byłaby równa (Xk — XP). Strata mocy spowodowana poślizgiem gąsienic jest równa Xii (vt — V). Moc zużywana na toczenie gąsienicy jest równa XP V. Podczas nieustalonej pracy mechanizmu gąsienicowego moment napędowy jest równy Mk (Xlś — XP) rk + + Mr+ MO + Mb, gdzie: + Ma, — moment wszystkich sił tarcia w mechanizmie gąsienicy, zredukowany na oś obrotu kola napędowego, moment wywołany oporem toczenia moment stycznych sil bezwładności wszystkich obracających się części mechanizmu, zredukowany na oś koła napędowego. Moc dostarczona do kola napędowego (Mk) obracającego się ze średnią chwilową prędkością kątową rozdziela się według następującej równości: czyli jest niezbędna z uwagi na: — tarcie w gąsienicy,— prace stycznych sil bezwładności podczas przyspieszenia, — poziomy poślizg gąsienicy na podłożu, — toczenie gąsienicy z poziomym odkształcaniem podłoża, moc wymuszająca ruch kadłuba ciągnika. Siły tarcia w mechanizmie gąsienicowym dzielą sie na dwie grupy: — siły powstające w przegubach napędowego odcinka gąsienicy pod działaniem momentu napędowego Mk, — siły powstające pod wpływem obciążenia i wstępnego naciągu gąsienic.  [przypisy: wzorcowanie termometrow, tani przewóz osób do anglii katowice, Wymiana części w samochodzie może być łatwa ]