Przy projektowaniu przekrojów podłużnych i ramp według schematu II, ze względu na podnoszenie się osi jezdni, nie może ona być uważana za niweletę. Dlatego też w takich przypadkach przyjmuje się za niweletę drogi na łuku krawędź wewnętrzną jezdni. W miejscach rozpoczęcia się obustronnych ramp w takim przypadku odbywa się skok niwelety z osi drogi na jej krawędź co powinno być uwidocznione w przekroju podłużnym. 10. UKŁADY KRZYWYCH POZIOMYCH W PLANIE DROGI Wszystkie załomy trasy drogowej w planie mają zaokrąglenia w postaci łuków poziomych o odpowiednim promieniu, w miarę potrzeby połączonych z prostymi – krzywymi przejściowymi. Zależnie od kierunku skrętu trasy drogi, rozróżniamy krzywizny zgodne (skierowane w jedną stronę) i odwrotne (skierowane w przeciwne strony). Dwie następujące po sobie krzywizny – zgodne lub odwrotne – mogą być umieszczone w planie trasy drogowej, jeżeli między tymi krzywymi zostanie zachowany odstęp, pozwalają cy na odpowiednią konstrukcję elementów drogowych. Odstęp ten jest uwarunkowany odstępem wierzchołków załamań poziomych trasy, np. dla dwóch krzywych zgodnych, nie mających ramp, odległość wierzchołków krzywych powinna być równa co najmniej T1 + T2, tj. sumie stycznych. [przypisy: Samochody terenowe w dużych miastach, Części samochodowe zamienne, a oryginalne, otwieranie wszystkich samochodów we warszawie ]