W wyjątkowych przypadkach mogą być również wykorzystane zwykłe węglarki lub platformy. Jednakże użycie tych wagonów znacznie przedłuża wyładunek podsypki, zwiększa zużycie robocizny i w konsekwencji niepotrzebnie podraża koszt wykonawstwa robót. Talboty są to dwu- lub czteroosiowe wagony z bocznymi klapami wyładunkowymi, o pojemności do 90 m3 i ładowności do 105 000 kg. Klapy boczne są zawieszone w górnej części pudła stalowego na zawiasach, w dolnej części są ryglowane specjalnymi zaczepami. Do przewozu podsypki na PKP są stosowane także Wagony lejowe z dolnym wysypem serii Fd oraz bardziej nowoczesne wagony samowyładowcze typu 411 Vb, tzw. hopper—dozatory. Wagony lejowe serii- Fd mają podobną konstrukcję i różnią się w zasadzie liczbą otworów spustowych oraz zasuw obrotowych. Natomiast hopper-dozatory mają konstrukcję całkowicie odmienną. Wagony samowyładowcze serii d są dwuosiowymi wagonami o pojemności 12,5 m3 i ładowności 21 000 kg. Wagony te składają się z podwozia, złożonego z części jezdnej i ostoi z urządzeniami hamulcowymi, cięgłowymi, zderzakowymi i sprzęgowymi, oraz z nadwozia o specjalnej konstrukcji. Nadwozie wagonu samowyładowczego lejowego stanowi stalowe pudło jednolite lub dzielone z prostokątnymi otworami spustowymi w bocznych ścianach. Sciany pudła są pochylone, dzięki czemu po otwarciu zasuw obrotowych przez dwa lub cztery otwory spustowe zsuwa się podsypka po pochylniach zsypów, na zewnątrz lub wewnątrz torów. Zsypy mogą być przedłużone rynnami, umożliwiającymi wyładunek podsypki na ławy torowiska. W wagonach serii Fd z każdej strony wagonu jest jeden zsyp, który może być przedłużony rynną, albo dwa zsypy, umieszczone jeden nad drugim. W wagonach serii Fads z każdej strony są rozmieszczone cztery zsypy, po dwa w dwóch rzędach. Obsługa wagonów samowyładowczych polega na sterowaniu dźwigniami zasuw obrotowych oraz właściwej konserwacji urządzeń rozładunkowych. [przypisy: hologramy na legitymację studencką, podesty magazynowe, podesty magazynowe dostawcze ]