Walcowa zwolnica zewnętrzna jest to prosta przekładnia zębata, złożona z dwóch kół walcowych o uzębieniu zewnętrznym, z których małe odbiera napęd od półosi napędowej i przekazuje na duże koło połączone na stałe z piastą kola pędnego. Walcowe zwolnice zewnętrzne są najprostsze konstrukcyjnie i najtańsze, lecz zarazem i najmniej dogodne konstrukcyjnie, głównie z uwagi na duże zapotrzebowanie miejsca oraz trudności w zapewnianiu prawidłowego ułożyskowania kół zębatych. Walcowa zwolnica wewnętrzna jest to przekładnia zębata złożona z dwóch kół walcowych — małego, napędzającego o uzębieniu zewnętrznym oraz dużego, napędzanego o uzębieniu wewnętrznym. Wykonanie takie zmniejsza wydatnie zapotrzebowanie miejsca, ale nie eliminuje trudności w łożyskowaniu kół zębatych zwolnicy. Planetarna zwolnica zewnętrzna jest to prosta przekładnia planetarna, wbudowana w piaście kola pędnego od strony zewnętrznej. Koło pierścieniowe przekładni planetarnej jest na stałe połączone z półosią napędowa, koszyk satelitów z piastą kola pędnego, a koło słoneczne trwa w bezruchu, dzięki osadzeniu na końcu pochwy mostu na pędowego. Podczas obracania się półosi napędowej koło pierścieniowe zmusza satelity do obiegania wokół nieruchomego kola słonecznego i przekręcania swego koszyka wraz z piastą kola pędnego w ślad za półosią, lecz wolniej. Planetarna zwolnica zewnętrzna jest najmniej kłopotliwa pod względem zapotrzebowania miejsca, przy czym z uwagi na pełną równowagę obciążeń w przekładni planetarnej brak dodatkowych problemów z ułożyskowaniem piasty kola pędnego. Pewną niedogodnością planetarnej zwolnicy zewnętrznej jest natomiast możliwość uzyskiwania umiarkowanych tylko przełożeń zwalniających, w zakresie . . . 2,0, a w praktyce 1,4 . . 1,8. Planetarna zwolnica wewnętrzna jest to prosta przekładnia planetarna, wbudowana w piaście kola pędnego od strony wewnętrznej. Koło słoneczne przekładni planetarnej jest na stale połączone z półosią napędowa, koszyk satelitów — z piastą kola pędnego, a kolo pierścieniowe trwa w bezruchu, dzięki osadzeniu pomiędzy członami pochwy mostu napędowego. Podczas obracania się półosi napędowej koło słoneczne zmusza satelity do obiegania po wewnętrznym wieńcu zębatym nieruchomego koła pierścieniowego i przekrecania swego koszyka wraz z piasta koła pędnego w ślad za półosią, lecz znacznie wolniej.[patrz też: NAPRAWA SZYB SAMOCHODOWYCH, samochody, samochody dostawcze ]